Conchiglioni

Conchiglioni (conchiglie) – nazywany bywa również Jumbo Shells. Jest to krótki makaron o dużych wymiarach i rowkowanej powierzchni. Ma kształt muszli ślimaka porcelanki.

Podawany najczęściej z nadzieniem wewnątrz, jako danie obiadowe lub kolacyjne

Cappelletti

Cappelletti – rodzaj włoskiego makaronu, wywodzącego się z Modeny, podawanego jako dodatek do bulionów i rosołów.

Makaron ten ma formę pierożków z ciasta makaronowego, o kształcie kapelusików z nadzieniem warzywnym, serowym lubmięsnym.

Od tortellini różnią się wywinięciem końcówek ciasta - na kształt ronda kapelusza

Gigli

Gigli (wł.: lilie, także: cornetti, corni di bue, riccioli, campanelle) – rodzaj włoskiego makaronu, wykonanego z jednego arkusza ciasta,plisowanego na krawędzi i zwiniętego w zwężającą się spiralę, na kształt rożka lub lilii.

Makaron tego gatunku stosowany jest głównie do zapiekanek i sałatek makaronowych. Alternatywą są dla niego np. fusilli, radiatori,penne, farfalle, czy ruote.

Bigoli

Bigoli (także: bigui, pincinelli, w Toskanii podobny makaron to pici) – rodzaj włoskiego makaronu, wywodzącego się z regionu Veneto.

Bigoli ma formę długich nitek zbliżonych w typie do spaghetti, jednak o dużej średnicy (około 3 mm). Wytwarzany jest z pełnej mąki(odmiana miękka pszenicy lub gryczanej) albo z semoliny. Dawniej w produkcji używano kaczych jaj. Tradycyjnie podaje się go z dwoma podstawowymi sosami: z kurzej wątróbki lub z cebulowo-sardelowym.

Bavette

Bavette (inne nazwy: linguine, radichini, linguettine, bavettine, bavette fini) - rodzaj włoskiego makaronu, nieco podobnego do tagliatelle (długie płaskie wstążki), jednak od niego węższego i o przekroju eliptycznym.

Bavette wywodzi się z Ligurii, zwłaszcza z Genui. Podaje się go z dodatkiem pesto, warzyw i ryb.

Agnolotti alla piemontese

Agnolotti alla piemontese (także: agnolotti piemontesi) – odmiana włoskich pierożków ravioli, danie typowe dla Piemontu.

Agnolotti wypełnia się farszem mięsnym z pieczonej wołowiny i warzyw (ewentualnie sera). Tradycyjnie są wykonywane z makaronujajecznego i mają kształt kwadratu o boku około jednego cala. Prostokątne noszą natomiast nazwę Agnolotti al plin i są najpopularniejsze w rejonie Langhe i Monferrato. Gotuje się je we wrzącej wodzie i podaje z roztopionym masłem i szałwią oraz posypuje startym parmezanem. Możliwe jest także zaserwowanie agnolotti w rosole.

Danie wspomina Umberto Eco w powieści Cmentarz w Pradze, kiedy to główny bohater, Simonini, spożywa je w najlepszychturyńskich restauracjach^[2].

Alfabeto

Alfabeto – rodzaj włoskiego makaronu, popularnego zwłaszcza w daniach przyrządzanych dla dzieci.

Makaron ma formę wyciętych liter alfabetu i używa się go w zasadzie tylko jako dodatek do zup, a nie jako samodzielne danie. Jest przykładem dania edukacyjnego, które uczy bawiąc. Często sprzedawane jest jako dodatek do dań gotowych, np. zup w puszkach(m.in. Campbella).

Cannelloni

Cannelloni – włoski makaron wyglądem przypominający rurki o średnicy około 3 cm. Najczęściej nadziewany jest mięsem mielonym,sosem pomidorowym oraz beszamelowym, a całość posypywana jest startym serem.

Przyrządzanie

Rurki z farszem mięsnym lub warzywnym układamy w żaroodpornym naczyniu, następnie polewamy sosem (pomidorowym, beszamelowym) tak, aby cały makaron był zanurzony. Pieczemy w piekarniku przez około 40 min. bez wcześniejszego gotowania.

Spaghetti

Spaghetti – specyficznie włoska potrawa i jednocześnie nazwa szczególnego rodzaju makaronu, który stanowi jej podstawę.

Typowe danie spaghetti składa się z porcji świeżo ugotowanego makaronu wymieszanego z odpowiednim sosem i posypanego serem (we Włoszech najczęściej parmezanem lub pecorino).

Spaghetti składa się z długich (do ok. 80 cm), prostych i dość grubych nitek. Produkuje się je z twardych odmian mąki pszenicznej tzw.pszenicy durum.

Makaron ten "wkręca się" bez łamania do dużej ilości osolonej wody (1 litr wody na 100 g makaronu). Następnie gotuje przez 8-12 minut(zależnie od rodzaju), po czym szybko odcedza wodę, miesza z sosem i podaje mocno parujące na stół. Makaronu tego nie należy zalewać zimną wodą.

Dobrze ugotowane spaghetti powinno być al dente (wł. na ząb), tzn. lekko twarde, ale nie surowe. Nadmierne rozgotowywanie spaghetti jest najczęstszym błędem przy jego sporządzaniu.

Do spaghetti sporządzane są różne sosy. Oto najpopularniejsze z nich:

• Carbonara

Sos pochodzi z regionu Rzymu. Wymyślili go alianccy żołnierze podczas II wojny światowej, którzy połączyli włoski makaron z dostępnymi sobie racjami wojskowymi. Carbonara sporządza się z boczku (najlepiej Pancetty), żółtek, parmezanu, sera owczego pecorino, oliwy, soli i pieprzu. Sos przygotowujemy, kiedy makaron jest już gotowy. Na rozgrzanej oliwie przyrumieniamy boczek, gdy jest złocisty, zdejmujemy patelnię z ognia. W miseczce roztrzepujemy jajka z serem, solą i pieprzem, aż otrzymamy kremową masę, a następnie łączymy z boczkiem i makaronem.

• Bolognese (wł. ragù di carne alla bolognese)

To sos mięsny pochodzący z włoskiego miasta Bolonia. Sporządza się go z wielu rodzajów mięs (tradycyjnie krojonych na bardzo drobne kawałeczki, obecnie się je miele, używa się wieprzowiny i wołowiny), kiełbas (tradycyjnie: mortadela), boczku, zestawu warzyw (z typowej tzw. włoszczyzny, czyli marchewki, selera i pietruszki), oliwy,pomidorów i czerwonego wina. Sekretem udanego sosu jest długie gotowanie: co najmniej przez dwie godziny, a najlepiej przez cztery. Drobno posiekaną cebulę, warzywa, boczek i wędliny podsmaża się przez chwilę na oliwie. Następnie dodaje się mięso mielone. Kiedy zrobi się brązowe, dodaje się wino oraz pieprz. Potem dodajemy pomidory, przykrywamy garnek lub patelnię i gotujemy na małym ogniu co najmniej dwie godziny. Jeśli sos jest zbyt gęsty, można go rozrzedzić bulionem. Na koniec całość solimy do smaku. Według niektórych włoskich przepisów przed dodaniem pomidorów, można też dodać szczyptę cynamonu i świeżo zmielony goździk. Należy pamiętać, że jest to sos mięsny, do którego Włosi jedynie dorzucali warzywa, które mieli pod ręką, nie może więc być w nim za dużo pomidorów.

Tradycyjnie sos boloński podaje się z makaronem tagliatelle (wstążki). Można go też używać do klusek, polenty i ziemniaków.

• Sos pleśniowy

Sos przygotowywany ze śmietany, sera pleśniowego (np. Rokpola), cebuli oraz przypraw. Należy na patelni w śmietanie rozpuścić około 250 gramów sera, dodać do tego zeszklonej cebuli i ewentualnie posolić i popieprzyć, chwilę podgrzewać. Po czym dodać do garnka z makaronem (najlepiej Penne) i wymieszać jedno z drugim.